Artiesten 2008 - Animatie
|
|
De Krantenverzamelaar (Martin Forget - Nederland)
Rond, rond, hij loopt rond op zoek naar uw foto in de krant. Deze man gaat op zoek naar foto’s van voorbijgangers in zijn superdikke krant. De krant is zo dik dat hij er af en toe de controle over kwijtraakt. Wilt u hem een handje helpen met opruimen? Weet wel waar u aan begint, want de chaos kan nog groter worden!
|
 |
De middeleeuwse dorpsgek (Leipe Leo - Nederland)
Bartholomeus, de middeleeuwse Dorpsgek praat, zingt en maakt muziek. Dit alles eenvoudig en puur. Is hij nu een filosoof …. of toch een halve troubadour? In elk geval weet hij als geen ander waar het in het leven om draait en draagt dat graag uit. Vroeger was het allemaal beter. De mens van tegenwoordig is druk, heeft het druk en maakt zich druk. Bartholomeus is lid van het Luiaardsgilde …. die liever spelen en drinken gaan dan dat ze zouden werken.
|
|
't wesen van saeftinghe (El Capstok - Nederland)
Na jarenlang riet snijden in de ondergelopen gebieden van Holland en Zeeland, zag Roderic van Kuijtaert op een dag, verscholen in het kreupelhout een .... tja wat was het ... een mens of beest? Het wezen leefde op het land en in het water. De nieuwsgierigheid was groot en de angst evenzeer. Vanaf dat moment had Roderic geen rust. Overal vertelde hij de mensen van wat hij had gezien, maar de mensen lachten hem uit. Zij zou het wezen vangen. Dat lukt na vele keren. Nu trekt Roderic van stad naar stad om het wezen aan de mensen tonen .... en wist u .... het wezen kent kunstjes! Al rondrijdend wordt het verhaal op middeleeuwse wijze vertelt en af en toe wordt het wezen losgelaten om kunstjes te vertonen, maar het wezen is niet altijd bereidt te luisteren.
|
|
Herr Trut (Frans Custers - Nederland)
Hij is getekend door het leven. Zijn persoonlijkheid is geen lust voor het oog als je alleen van gedistingeerd fatsoenlijk houdt. Met zijn adelaarsblik verkent de oude heer zijn omgeving. Hij is vooral geïnteresseerd in de dingen die het daglicht niet kunnen verdragen. De krasse oude heer verliest soms zijn menselijkheid. Hij lijkt dan te veranderen in een kalkoen. Schaamteloos gekakel schalt door de straten. Het is de vlucht voor de werkelijkheid die in schaamte kan eindigen. Hij probeert zijn gezicht te redden maar of dat lukt ….
|
 |
Doble (Toon Maas - Nederland)
Met een vernuftige handpop creëert Toon Maas een uniek dubbelpersonage. Het beeld is van zo’n verbluffende eenvoud, dat je niet weet wat je ziet.
De “twee-in-één” personage loopt, gebaart, zit, praat en improviseert. Tussen de mensen, naar zichzelf, naast elkaar, met het publiek en op alles en iedereen. De illusie wordt compleet als de pop in het niets verdwijnt. De clown blijft achter: bevrijd en ontheemd.
|
 |
De potloodventers (Jarno di Parno - Nederland)
Deze broers zijn zich van geen kwaad bewust. Natuurlijk zijn ze vies, oud en gefrustreerd, maar dat wil nog niet zeggen dat ze met foute plannen rond lopen. In tegendeel zelfs. Deze verlegen mannen zijn sociaal, humoristisch en de goedheid zelve. Hun beroep, als venters van hele mooie potloden, is natuurlijk niet meer van deze tijd. Internet heeft ook hier, na vijf generaties, een einde gemaakt aan een prachtig familiebedrijf. De vroeger zo vlijtige verkopers zijn nu uitgewerkt. Ze wonen in hun ouderlijk huis. Zijn nog steeds vrijgezel en leven voor de drank, de sigaren en de mooie vrouwen. Het pensioentje is klein en de broers besluiten dan ook zo af en toe nog eens de straat op te gaan. Met koffers vol potloden trekken ze dan wat schuchter door de straten en de parken. De verkoop gaat doorgaans slecht. Toch is er dan ’s avonds dat tevreden gevoel, wanneer ze die dag weer aan vele belangstellenden (?) hun potloden hebben mogen laten zien.
Hun verrassende verkooptechniek zorgt veelal voor veel opschudding. De komische interactie met het publiek gaat als een lopend vuurtje rond. Er zal dan ook nog lang over worden nagepraat.
|
 |
De orde der delicatessen (theater Flats - Nederland)
Ze komen van de Orde der Delicatesse, de missiezusters die Theater Flats dit jaar naar het straattheaterfestival in Woerden laat komen.
Jarenlang hebben ze in de missie gewerkt en ze zijn net een jaartje terug in de grote wereld. Als Moeder Overste denkt dat de zusters naar een processie of bedevaart zijn, toeven zij in betere orden. En wanneer ze een glaasje Schrobbelèr achter de kiezen hebben springen ze helemaal uit de band. Het leven is één groot feest. Maar mondje dicht …. laat Moeder Overste er geen lucht van krijgen, want dan komen de zusters het klooster niet meer uit en dan is het gedaan met de delicatessen des levens!
|
 |
Vadertje tijd (Ton van der Velden - Nederland)
Vadertje Tijd is een bekende en onmisbare figuur. Tussen het spel door is Vadertje Tijd ook te zien als wassenbeeld. Een verrassing voor het publiek. Het is wel schrikken als deze oude man weer tot leven komt. lederen krijgt wel persoonlijk een beetje wijze raad van deze goede man. Kleine gedichtjes rond de tijd worden u ook toegefluisterd. Een opvallende personage die flink de aandacht krijgt.
|
 |
Orikadabra (Origamitheater - Nederland)
“De niet ontdekte wereld van papier”. Een vrouw in het zwart, met een koffertje, beweegt zich door het publiek. Iemand spreekt haar aan, ze gaan er allebei even rustig voor zitten. Dan ontvouwt zich de ware toedracht van deze verschijning: het koffertje is een minitheater, het wordt stil, zachte klanken van muziek klinken; het theater op haar schoot, de voorstelling begint. Dit theater speelt overal, behalve op het podium. Het is zelf een podium. De acteurs in dit theater zijn - twee handen.
|
 |
Eminences Grises (Exces - België)
Het verleden beweegt in het heden en schrijdt verder in de toekomst. Vier Europese iconen – historische standbeelden van vlees en bloed – onaantastbaar, roerloos en in beweging. Wat hebben ze met elkaar gemeen? Wat hebben ze met de toeschouwer gemeen? Wat heeft hun tijd met die van ons gemeen? Wat gebeurt in de ruimte is er altijd al geweest en zal er altijd zijn. Vernieuwend en humor met dubbele bodems.
De vier figuren – Keizer Karel, Queen Elisabeth, Louis XIV de Zonnekoning en Katharina de Grote – wandelen met een tafel door de straten en her en der stoppen ze. Ze worden standbeelden staand en zittend aan een tafel, ze komen ook tot leven om van een macabere maaltijd te genieten. Ze verlaten de tafel om tegen de muren van huizen aan te kleven of als beelden in de straat te staan. Ze worden bovendien heel levendig en dansen een barokdans, tarantella...en jawel uiteindelijk “jumpen” ze rond de tafel. Na deze explosie vervolgen ze hun weg door de straten.
|
